| Ye
l’únicu términu posible
pa calificar l’actitú del PP
asturianu énte’l debate sobre
les posibles reformes estatutaries. Ovidio
Sánchez diz agora que l’Estatutu
asturianu tien de reformase pa llegar al
mesmu techu competencial de Cataluña
o Vasconia y qu’Asturies ye una nacionalidá
histórica. Diz esactamente lo mesmo
que lleva diciendo Sergio Marqués
dende hai cinco años. Que casualidá
que ningún de los dos lo dixera hai
seyes, cuando, tando nel gobiernu del Principáu,
votaron xuntos la reforma estatutaria que
volvía a dexar al nuestru país
a la cola del autogobiernu nel Estáu
autonómicu, y onde nun s’incluyó
la definición d’Asturies como
nacionalidá. ¿Por qué
esti xiru presuntamente autonomista del
PP asturianu? Básicamente, porque
hai mui poques posibilidaes de que-yos fagan
casu.
El PSOE ta en plenu debate autonómicu,
forciáu pola dinámica política
del PSC, qu’arrastra al PSOE andaluz
a desixir tamién una reforma de másimos.
Los sectores más centralistes del
partíu de Zapatero tienen agora que
combinar con más puxu tovía
la esquizofrenia que supón defender
un discursu autonomista mecíu con
una práctica política sucursalista.
Eso vese más claro que nunca n’Asturies.
Areces hai un añu definíase
como federalista. Güei comparte gobiernu
de coalición con una IU-BA que diz
defender una reforma estatutaria (hai un
añu tovía dicín que
de nun dase nun entraben en gobiernu) y
niégase a entamar el procesu de reforma,
ente otres coses porque sería una
amuesa mui clara del fracasu que supunxo
la reforma impuesta de 1999. El PP, que
comparte la ideoloxía sucursalista
del PSOE (por eso votaron xuntos nel 99)
diz agora que quier una reforma de másimos,
únicamente porque sabe que la FSA
nun quier. Asina dexen n’evidencia
al gobiernu asturianu, y mui especialmente
a IU-BA, que queda nel ridículu de
siguir nel gobiernu con un partíu
que por activa y por pasiva niégase
dafechu a lo qu’IU definía
como irrenunciable y qu’agora hasta’l
PP diz almitir.
La hipocresía de tou esti debate
ye d’escándalu. El PSOE diz
que ye federalista pero que nun hai que
reformar l’estatutu asturianu. El
PP diz que nun hai nada que reformar, pero
n’Asturies sí porque tán
na oposición y asina ponen n’evidencia
al PSOE. IU-BA dicía que la reforma
yera irrenunciable pa entrar en gobiernu,
pero tán dientro y el PSOE nun-yos
fai casu anque tenga permisu de Madrid pa
facelo, y nun colen porque’l gobiernu
ye un pegamentu mui poderosu. El casu ye
que los trés tán faciendo
xusto lo contrario de lo que dicen defender,
y mentanto, otres comunidaes abren procesos
de reforma p’avanzar, dientro de lo
curtio del marcu constitucional, nel procesu
autonómicu. Asturies, como siempre,
ye la risión, tanto polo llacerioso
del so mapa políticu como polo patético
del nivel de debate y pola escandalosa ausencia
d’alternatives efectives a esti procesu,
yá que l’asturianismu, por
desgracia, nun acaba de presentar una proyectu
razonablemente creible. ¿De quién
ye la culpa? De toos, de naide, agora ye
lo de menos. Hai qu’avanzar. |