VAMOS TOOS

1500x500

Dende Izquierda Asturiana facemos un llamáu a la participación, esti sábadu 16 d’ochobre, na manifestación pola oficialidá del asturianu y del gallego-asturianu que convoca la Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana.

Como nos últimos 40 años, la reivindicación de la oficialidá y normalización del asturianu va axuntar a ciudadanos, colectivos de llealtá llingüística, asociaciones culturales, sindicatos y partíos políticos pa volver a andar y enllenar les cais del centru d’Uviéu reclamando un futuru pal nuestru idioma.

Sicasí, esti añu persabemos que nun ye una manifestación más. Tamos nun tiempu políticu nel que les negociaciones p’apautase na reforma del Estatutu d’Autonomía ocupen l’axenda de les fuercies parlamentaries y per primer vez nesti periodu autonómicu hai una posibilidá cierta de llograr l’encontu de los 3/5 de la Xunta Xeneral pa facer posible una reforma estatutaria qu’incluya la oficialidá del asturianu. Si cada movimientu nesti sen a lo llargo d’estos años foi importante, agora más que nunca hai d’apuxar, salir a la cai y amostrar que somos mayoría na sociedá asturiana los que tamos a favor d’un derechu, que llega -quiciás tarde, pero al cabu- dexando una historia de trabayos y sacrificios, d’engarraes y renuncies pa llograr que s’equipare la llingua asturiana col restu d’idiomes cooficiales del estáu español.

La FSA nesti momentu axúntase na aritmética parllamentaria al bloque favorable a la cooficialidá de les llingües d’Asturies y, en cumplimientu de lo qu’aprobaron nel so Congresu y lo que llevaron nel programa electoral, el presidente Barbón promueve la reforma del Estatutu d’Autonomía cola inclusión de la cooficialidá del asturianu. Esta situación nueva ruempe una anormalidá democrática onde les dos fuercies hexemóniques a esquierda y derecha (FSA-PSOE y PP) torgaben cualquier avance nesti sen.

Nesti escenariu nuevu de 2021 rescampla, per otra parte, el nerviosismu y la hostilidá de les fuercies de derecha que, amosando la so cara más fosca y inorante, abandonen cualquier postura previa mínimamente favorable al asturianu pa competir ente elles non solo a ver quien ye más abiertamente anti-cooficialidá, sinón más brutalmente antiasturianu. Esto asoleya la realidá qu’hai nel so discursu: nun ye contra l’asturianu, nun ye contra la oficialidá, ye contra la diversidá, contra la cultura, contra la Constitución que dicen defender, contra la democracia y contra tolo que nun encaxe nos sos patrones vieyos, provincianos y estrechos onde solo cabe una llingua y un monolitismu cultural antroxáu dacuando de falsu progresu y modernidá.

Énte esto, vamos facer lo qu’hai que facer, continuando’l llabor que fiximos toos  estos años: trabayar y salir a la cai a dicir que yá ye la hora de que la nuestra llingua seya cooficial, que 40 años esperando yá ye abondo y que nenguna palabra nin provocación de la minoría que busca la confrontación va esvianos del nuestru camín trazáu cuantayá. Vamos ganar porque somos la mayoría, porque queremos lo meyor p’Asturies y porque ye de llei y de xusticia.

Porque yá ye la hora, oficialidá.

 

 

Declaración del 24 d’agostu: Dizse Asturies, llámase soberanía

Dizse Asturies, llámase soberanía

MEMORIA

El 24 d’agostu, como cuasi tolos díes d’esti mes asociáu al descansu ye una fecha que pasa inalvertida nel calendariu. Ensin embargu pa los asturianos de va 83 años foi importante y nestos momentos del sieglu XXI tendría que ser polo menos alcordada non solo polo simbólico sinon como preba del exerciciu colectivu de Soberanía qu’adoptó’l lexítimu gobiernu d’Asturies nun momentu históricu grave y con calter urxente

El 24 d’agostu de 1937 róblase’l decretu qu’afita la soberanía de los territorios alministraos pol “Consejo Interprovincial de Asturias y León” que d’equí p’alantre llamaríase Conseyu Soberanu d’Asturies y Llion. Queríen con ello salvar equí l’ideal republicanu y tornar l’agresión facista d’una manera llibre y autónoma, non supeditada a un gobiernu central col que se fundieren yá toles pontes y col que la intendencia y la comunicación nun resultaben efectives, desque los sos intereses yeren contrapuestos a los de la islla republicana a la que representaben. Asturies nun podía esperar nada de fuera porque nun yera prioritaria na estratexa global y exerció una soberanía que non por efímera ye menos significativa. Sigue leyendo